05-05-09

geen nieuws is goed nieuws ....

’t is een hele tijd geleden dat ik nog eens iets geschreven heb, maar als alles verloopt zoals ik verwacht dan is de behoefte er niet echt. Er zijn wel hier en daar kleinigheden die de rust in mijn hoofd wat verstoren maar ik slaag er telkens in om ze op te vangen. Niet altijd met weinig moeite, soms kost het wat meer energie dan anders, maar blijkbaar heb ik voldoende reserve om het, zei het dan op mijn manier, aan te kunnen. Dat het me redelijk lukt heb ik vooral te danken aan twee dingen. Ten eerste is er Tan die me toelaat meer mezelf te zijn, althans zo ervaar ik het toch. Niet dat ze 100% zal begrijpen hoe ik denk maar ze accepteert meer dat ik anders denk. En anderzijds heb ik mijn regelmatige momenten alleen met mezelf waarbij ik mijn gedachten vrij kan laten gaan en ze ook beter kan ordenen en dus werkruimte creëer in mijn hoofd, vrije ruimte. Die momenten zijn o.a. fitness en mijn sauna avond. Ik vermoed dat ook Tan dat beseft en ook dat maakt me blij. De eerste vruchten die ik daarvan pluk is dat ik er in slaag om ook meer met de dingen bezig te zijn waar de anderen van het gezin mee bezig zijn. Ik vermoed dat ik op die manier dan ook een gevoel van aandacht hebben creëer en daar draait het toch voor een stuk om, dacht ik. Ok, ’t is niet alle dagen evenveel, maar ik zak niet meer zover weg als vroeger. Het had vroeger anders gewxeest als ik zoals afgelopen weekend merkte dat de ligstoel die ik wou halen al niet meer voorradig was, wetende dat dat kwam omdat Tan zolang treuzelde met haar advies. Maar ze voelde zich net die week niet zo goed, begrijpelijke dus, maar ik liep wel een mooie kans mis. Vroeger had ik daar dagen mee gezeten, nu was het een paar uur dat het me gewoon dwars zat, maar ik heb er verder geen spel van gemaakt. E n zo geraak ik veel sneller over de dingen heen dan vroeger, alsof ik het beter kan relativeren. Eigenlijk heb ik nu gewoon plaats in mijn hoofd waardoor ik het kan relativeren. Ergens heb ik een balans gevonden en moet ik proberen die te behouden. En dat wou ik toch eens neerpennen hoe dat aanvoelt. Het is alsof je de moeilijke dingen plots ook aankunt. Het is ook veel aangenamer als je na een tegenvaller er niet dagen mee zit, maar dat je het na een relatief korte tijd kan verwerken, zodat je de nieuwe mooie dingen ook weer kunt zien. Er is op die manier ook meer zin om iets te doen, het is moeilijk te omschrijven, je goed voelen, hoe beschrijf je zoiets ?

Op een of andere manier voel ik me ook steeds meer betrokken bij de dingen die thuis gebeuren. Ik denk dat het een soort wisselwerking is, hoe meer je er aandacht voor hebt, hoe meer je er wordt in betrokken, waardoor je automatisch ook weer meer gaat aantrekken en zo extra aandacht toont. Of het nog beter kan dan dat het nu is weet ik niet, dat zal de toekomst moeten uitmaken. Het is me wel duidelijk dat rust in mijn hoofd belangrijk is. Bij de minste onrust heeft het de neiging om te escaleren en dat kan ik moeilijk vermijden. De escalatie wordt wel sneller onderdrukt dan vroeger en dat is hetgeen zo goed aanvoelt, er veel sneller overheen zijn en terug het moment zelf beleven en niet het onaangename moment steeds opnieuw moeten beleven alsof het telkens opnieuw gebeurd.

16:58 Gepost door praterke in autisme | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hey,

Blij dat je weer wat neerschreef!! Fijn dat alles goed gaat!
Ik duim mee dat alles zo positief blijft!!

onbegrijpelijke

Gepost door: onbegrijpelijke | 05-05-09

goed nieuws, dat jullie in jullie gezin een balans voor iedereen kunnen vinden

Gepost door: zinzia | 06-05-09

De commentaren zijn gesloten.