09-01-09

autisme en medicatie

Gisteren was een en al ellende.
1 jaar neem ik nu reeds mijn Risperdal. Soms vraag ik me af of dat nog wel helpt, gisteren had ik het bewijs ervan. Ik ben woensdag avond vergeten mijn 1/2mg in te nemen, normaal neem ik die dan snel 's anderendaags 's morgens, maar ook dat was ik vergeten. Ik heb me heel de dag ellendig gevoeld, kon me niet concentreren, had moeite om mijn werk te doen. Kwam daar nog eens bij dat ik bepaalde taken moest doen die ik niet echt zag zitten door de onvoorspelbaarheid. Normaal heb ik daar dan wel last van, maar nu was het echt extreem. Om 21u stipt moest ik mijn zoon inschrijven voor een zomerkamp, het was heel belangrijk om heel snel te zijn daar de plaatsen beperkt zijn. Als het niet lukt, kon hij deze zomer niet mee. De druk was enorm, ik liep voortdurend te hoesten en moest bijna overgeven, zo erg was de stress. Uiteindelijk is het gelukt, maar 2 uur later lag ik nog steeds wakker, me slecht voelen, stress, hoesten.

Gisteren aan tafel kon ik ook niet veel verdragen, last van het lawaai aan tafel, het gekibbel, iets wat maanden geleden is.

Voor dit alles had ik maar één verklaring, het vergeten van mijn medicatie. Gisterenavond heb ik dan maar een volledig pilleke genomen en ja hoor, deze morgen voel ik me stukken beter. het drukkende en stress gevoel is zo goed als weg. Ik voel ook dat ik me weer beter kan concentreren. Ik voel me terug 'normaal' :-)

En te denken dat ik tot één jaar terug altijd zo was, ik zou dat niet meer aankunnen. Maar toen wist ik van niet beter en dacht dat dat normaal was. Maar dat was het niet en dankzij mijn pilletje ben ik veel rustiger én aangenamer in de omgang, maar vooral is er rust in mijn hoofd. Gisteren had ik het gevoel dat mijn hoofd ging crashen, nu staat alles weer mooi op een rijtje.

Moraal van het verhaal : Ik ga een voorraadje risperdal op 't werk bewaren, voor 't geval ik het nog eens vergeet ...

07:19 Gepost door praterke in autisme | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

inderdaad een heel goed plan om op strategische plaatsen een noodvoorraad aan te leggen. Je weet maar nooit !
Groetjes

Gepost door: annliesbet | 09-01-09

Over een paar weken komt er bij ons een gesprek voor medicatie voor een kind dat niets kan verdragen omwille van zijn overgevoeligheid...
Aan de ene kant heel moeilijk... Aan de andere kant zien we geen andere mogelijkheid meer. Na een tijd wordt het gewoon te veel met een kind dat bij het minste in een crisis slaat...

Gepost door: Zinzia | 12-01-09

ik heb ook risperdal genomen maar niet zo lang. nu neem ik zyprea.

Gepost door: tint | 24-01-09

o echt? en ik me steeds maar schuldig voelen omdat ik het idee heb dat die risperdal een deel van zijn eigenheid wegneemt... oef... niet dus... ik help hem!

Gepost door: sterrenmama | 10-02-09

kun jij mij wat meer vertellen over hoe jij het uiteindelijk aanvaard hebt?
Wat werd er gedaan in de therapie dat jij het aanvaard hebt.
werd er vooral gepraat?
of oplossingen geboden zoals verduidelijking en structuur geven, zodat indien alles vlotter liep door die aanpassingen, het leven ook aangenamer werd?

Gepost door: mama X | 13-11-09

Daar het in ons gezin; dagelijks om woedeuitbarstingen ging . (zoon 10j. met ASS 'Asperger'). Gingen we er onderdoor. We proberen hem zo goed mogelijk te helpen in schooltaken (gewoon onderwijs). De materie is zo overweldigend dat hij geen overzicht heeft. Dagelijks zitten we hem aan de tafel voor ongeveer 2uur om huiswerk te maken.
Waar gaat het naartoe.
Resultaten zijn dan bovenwonder keigoed; maar de toestanden thuis zijn ....
We zijn naar de kinderpsychiater gestapt en hebben gesmeekt om ons te helpen.
Nu zijn we in de laatste testfase met Rilatine. Het was even rustiger; maar nu na 2 weken merken we niet zo veel meer.
Gister bij de dokter nog eens geweest. Hij zei om nog een week door te zetten en dan te stoppen, om te kijken hoe hij reageert.
Indien er geen reacties zijn moeten we met risperdal starten.
Op verschillende sites merk ik dat het enkel voor psychoses gegeven wordt.
Maar hoe zit het dan met mensen met ASS ?
Jij kan verwoorden hoe het in jou hoofd omgaat en hoe goed je er mee werken; maar een kind met ASS, hoe zit het daar mee?
Kunnen jou kinderen hierover praten?
Met onze zoon kunnen we momenteel geen gesprekken voeren; zijn gedachte is zijn waarheid; het lukt me niet om tot hem door te dringen. Lukt het jou om met de kinderen te praten hoe zij zich voelen?
Ja, ik ben bang dat ik mijn zoon iets ga geven waar spijt van krijg. Dat hij niet meer herkenbaar is.
Maar ik wil ook wel de rust terug stabiliseren; en dat kan ik niet zonder er iets voor te doen.
Kan jij mij geruststellen?
Een bezorgde mama.
Groetjes,
Jacqueline

Gepost door: Jacqueline | 19-11-09

kheb ook risperdal gehad,
ik kreeg daar eetproblemen mee,
en dass ontzettend vies!

Gepost door: Maartje | 15-07-10

Mensen pas op met die medicijnen vooral als je het aan kinderen geeft.

Ben 24 jaar en vorig jaar heb ik een psychose gekregen door slaapproblemen die voortkwamen uit men autisme. Resultaat 3 weken psychiatrie. Daar hebben ze risperdal voorgeschreven. De eerste maand viel dat goed mee de problemen kwamen pas in de derde maand.

Ernstige depressie klachten (zelfmoordneigingen, slapeloosheid, angsten)
Ik had zelf Parkinsonisme een veel gehoorde klacht bij dergelijke medicijnen tegen psychoses

Al deze klachten kwamen voort door risperdal, zoek aub meer informatie op het internet voor dat je zulke medicijnen geeft aan je eigen kind. Laat je ook niks wijsmaken door dergelijke pyschiaters die risperdal adviseren aan een kind.

Nu neem ik invega samen met akineton en voel ik me stukken beter, enkel last van gewichtstoename.

Gepost door: Ramano | 26-01-12

Ik wist nooit wat ik had?Had als kind al veel problemen met andere kinderen en werd vreselijk gepest op school.Ik kon goed leren maar,ik moest de school voortijdig verlaten,wegens depessief.Ben toen behandeld met electroshocs,Maar dat maakte me alleen maar,nog verwarder.Ik hield geen baan,en ben vroeg afgekeurd,wao,heb ook nooit vriendjes lang gehouden,ben veel alleen,en woon alleen,Alleen gaat het wel, maar ik verlang ook wel eens naar vriendschap.Ik weet sinds 2 jaar dat ik asperger heb met een iq van 130- Ik kan er niet eens wat mee. graag feedback, groeten harriet

Gepost door: henriette | 08-02-12

Ik weet niet of ik je goede raad kan geven en of je dat wel verwacht. Ik ben ook graag alleen en heb eigenlijk een evenwicht gevonden tussen vader zijn en leven in een gezin enerzijds en momenten alleen hebben anderzijds. De opgelopen stress tijden s het niet alleen zijn kan ik zo recupereren en maakt eea leefbaar. Het is moeilijk voor anderen om op een zelfde niveau te denken als wij maar ook voor ons is het moeilijk om de gedachtengang van anderen te volgen, vooral omdat we ons niet kunnen inleven in de andere 'normale' mens. Maar door hierover te lezen en toch moeite te doen om dit te begrijpen en te aanvaarden heeft ervoor gezorgd dat het leefbaarder wordt. Pas op, dit heeft enkele jaren geduurd voor ik zover was. Het vraagt ook moeite om anders te denken, om te begrijpen dat een 'normaal' mens anders denkt dan wij.
Het feit dat je weet wat je hebt is het begin. Nu is het kwestie van dat te begrijpen voor wat het staat. Dat leer je niet in 2 jaar. Je moet proefondervindelijk werken en je zal merken wat je aankan en wat niet.
Ik ga bvb elke vrijdag na het werk naar de sauna, mijn huid als zintuig is heel gevoelig voor warmtestraling, door dat te benutten kan ik de andere zintuigen tot niets laten verdwijnen, het is een super positieve overprikkeling die de negatieve prikkelingen verdrijft, zoals sterke geuren of scherpe geluiden. En in de sauna is het over het algemeen ook rustig en stil, kan ik mijn gedachten de vrije loop laten, niemand die dan mijn denken tegenhoud, ik kan alles rustig op een rijtje zetten. En vanals het warmer wordt buiten ga ik regelmatig naar rustige stranden. De zon brengt me nog meer tot rust, natuurlijke geluidene van de wind, de zee, .... Door die momenten in te bouwen in mijn leven kan ik de andere dagen redelijk goed het NIET-ALLEEN zijn aan.
Begin dus met je eigen lichaam te begrijpen op een andere manier dan dat de 'normale' mens het zou uitleggen. Je reageert anders dan anderen, voor jou is dat normaal, aanvaard dat gewoon. Probeer door diverse werken over Asperger te lezen te begrijpen wat het inhoud. Boeken waar ik iets aan gehad heb zijn o.a. Een echt mens van Gunilla Gerland. Zij legt o.a. uit hoe het aanraken van vboorwerpen haar tot rust kan brengen. Over Asperger zijn er veel boeken geschreven, O.a. Brein bedriegt van Peter Vermeulen, een aanrader.

Ik hoop dat ik je hiermee wat geholpen heb ?

grtjs

Gepost door: praterke | 16-02-12

Hoi Praterke, ik vond dit artikel over homeopathie medicatie en autisme wel een goed artikel.

groeten Berry

Gepost door: Berry | 07-06-12

Dit artikel bedoelde ik.

http://www.autismekenmerken.net/autisme-en-medicatie/autisme-en-medicatie-2/

Het boek van Gunilla Gerland kan ik ook van harte aanbeleven!

groeten,
Berry

Gepost door: berry | 07-06-12

De commentaren zijn gesloten.