17-10-08

Dit kan ik nog steeds niet vatten

Gisteren voelde Tan zich niet goed, misselijk, hoofdpijn, … Ze is vroeg gaan slapen.

Echter vandaag gaat ze terug werken, ondanks het feit dat ze zich niet goed voelt. Hierdoor zit ik nu met een dilemma. Vrijdag is normaal mijn saunadag, dan ga ik na ’t werk naar de sauna en ben ik pas rond 23u thuis. Wordt er nu van mij verwacht dat ik voor één keer niet naar de sauna ga en ik gewoon naar huis kom om haar te helpen ? Ik zit er dus wel mee in dat Tan niet 100% is, maar waarom gaat ze dan wel 8 uur werken ? Voor mij is het niet logisch als je je niet goed voelt, dat je wel 8 uur kan gaan werken en dan de avond thuis niet alleen zou aankunnen. Het is niet logisch dat je je 8 uur kan inspannen voor een ‘vreemde’ en daarna niet meer. Het zou voor mij veel eenvoudiger zijn dat ze nu thuisbleef omdat ze ziek is en dan is het voor mij ook logisch dat ik naar huis kom want ze is ziek. Nu lijkt het meer een selectieve ziekte. Pas op, ik twijfel er niet aan dat ze ziek is, maar ik snap de logica niet. Als ik ziek ben en ik ga toch werken dan verwacht ik niet dat Tan ’s avonds thuis blijft voor mij. Als ik het ene kan, kan ik het andere ook. Ofwel ben ik ziek voor iedereen ofwel voor niemand.

Als ze dus effectief gaat werken vandaag weet ik niet wat er van mij verwacht wordt. Ik zal het haar straks sowieso vragen via mail, maar zelfs al zegt ze ‘ga maar naar de sauna’, dan nog weet ik niet of ze het wel meent, misschien hoopt ze dan wel dat ik toch naar huis kom.

Zoiets is voor mij onduidelijk. Als ze nu zou zeggen, nee, kom maar naar huis, dan kom ik naar huis en is dat voor mij duidelijk, maar ‘ja’ zeggen en ‘nee’ bedoelen, dat snap ik niet. Dat is ook weer één van de voorbeelden die het zo druk maken in mijn hoofd omdat ze niet duidelijk zijn, en waarbij erover nadenken niet echt helpt. Toch probeer ik het te vatten maar dat kost veel denkenergie. Deze energie zou onnodig zijn als Tan duidelijk zou zijn. Als ik nu toch naar huis ga en blijkt dat het achteraf niet nodig was, mis ik wel mijn wekelijkse rustpauze, dus, wat doe ik nu het beste ? Wat verwacht ze nu echt van mij ?

06:45 Gepost door praterke in autisme | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Goede morgen ja wat moet ik hier nu op antwoorden, makkelijk is het zeker niet. Maar ja wie zegt dat het leven makkelijk is he.

Groetjes Etje

Gepost door: Etje | 17-10-08

Hey,

een late reactie.Als ik dit lees dan weet ik zelf niet zo goed wat je moet doen.Nuchter nagedacht zou ik zeggen,ga naar de sauna omdat dit iets is waar je je batterijen oplaadt hé en je dat toch heel hard nodig hebt.Als Tan zegt,ga maar,dan zou ik gaan.Je hoeft er dan verder niet je hoofd over te breken,hoe moeilijk dat ook voor je is.Ik bedoel ze weet hoe je in elkaar zit en je hebt het gevraagd.Aan haar dan om hier duidelijk in te zijn.Als ze je vraagt om thuis te blijven voor haar kan je misschien een ander sauna moment afspreken voor deze week.In feite is het mooi hoe je nadenkt over hoe je Tan kan geven wat ze nodig heeft.Je doet keihard je best,alleen oppassen dat je jezelf niet verliest. Je hoofd zit op de duur te vol en daar krijg je stress van.Ik hoop dat jullie je allebei goed voelen na gisteren!

Gepost door: onbegrijpelijke | 18-10-08

Misschien kan het helpen dat je een andere niet-auti-persoon hebt waar je dat soort vragen aan kan stellen?
Ik zou eigenlijk hetzelfde als je vrouw reageren, het is niet gemakkelijk om toe te geven dat je hulp nodig hebt. Ik ga ook werken als ik ziek ben, mijn man ook, dat zijn voor ons dan inderdaad vanzelfsprekendheden...
Jij ziet het niet, maar wij zien het ook niet dat het voor een ander zo onduidelijk kan zien.
Misschien kan het dan helpen dat je dan zo vragen kan stellen als je nog zo eens een situatie tegenkomt?

Gepost door: Zinzia | 21-10-08

De commentaren zijn gesloten.