08-10-08

Ik begrijp dit niet ...

We zouden onze ideeën, voor en nadelen van een scheiding op papier zetten om zo tot een gesprek erover te komen. Zaterdag had ik eindelijk iets op papier kunnen zetten. Ik had het er moeilijk mee omdat ik het me moeilijk visueel kon voorstellen. Tan en ik hebben er even over gepraat. Zij had ook al eea in gedachten maar nog niets opgeschreven. Zondagnamiddag stopte ze me een briefje in de hand met wat zij vind wat de voor en nadelen zijn. Uit haar opsomming besluit ze ook dat we beter bij elkaar blijven tot de kinderen zelfstandig zijn en dat we dan uit elkaar gaan, maw verstandelijk bij elkaar blijven is dat. Ik heb het gelezen maar weerom is het voor mij moeilijk om alles concreet voor te stellen. Daarom vraag ik om het briefje bij mij te houden zodat ik het op een rustig moment nog kan nalezen en me zo wat zij schrijft ook beter kan voorstellen, om het er dan later nog eens over te praten. Dat is ondertussen nog niet gebeurd omdat het de afgelopen 2 dagen nogal druk was, maar gisterenavond was er een kleine discussie waarin zij besloot dat ze zich mijn ‘probleem’ niet veel meer ging aantrekken, had ze voor zichzelf besloten, vermits we alleen nog verstandelijk gingen samenblijven voor de kinderen. Dat snap ik nu niet. Ze heeft haar voor en nadelen opgesomd en is tot een bepaalde conclusie gekomen. Wat ze hier doet is zonder overleg deze conclusie voor waar nemen en er nu reeds gaan naar handelen alsof het ook mijn conclusie is. Ik weet niet of ik verstandelijk bij elkaar kan blijven. Het ligt misschien wel aan mijn zwart-wit denken, maar ik vind dat we ofwel bij elkaar blijven uit overtuiging dat we van elkaar houden en dat we de problemen aankunnen, ofwel als dat niet gaat, dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Misschien heb ik ook teveel gehoopt dat het opsommen van de nadelen ons tot inzicht zou brengen. Maar nu blijkt dat Tan meer voordelen heeft gevonden bij een scheiding dan nadelen….

 

Ik heb het er moeilijk mee dat ze hetgeen ze heeft opgeschreven zomaar voor waar aanneemt, wat ik er ook over denk, want dat wacht ze niet af, anders zou ze er nu al niet naar handelen. Tel ik dan eigenlijk nog mee ? Hoe meer ik erover nadenk hoe minder ik mij er mee kan verzoenen. Ik wil samen zijn met haar, om van haar te houden, te beminnen, te knuffelen en samen voor de kinderen te zorgen. Alleen is mijn manier om het te tonen en te doen anders dan de hare, en daar zit het probleem. Ik ben niet zoals Tan, ik ben anders ….

07:01 Gepost door praterke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hey,
Erg dat jullie niet tot een compromis kunnen komen.Heb je haar ook al gezegd wat je schrijft op het einde van de blog?Jullie zien duidelijk allebei 2 verschillende dingen en dat is te wijten aan een communicatiestoornis,juist datgene wat zeker voor jou zo moeilijk is.Jullie gesprekken draaien blijkbaar iedere keer uit op juist het omgekeerde dan wat wordt verwacht.Misschien moeten jullie ook eens naar elkaar schrijven in plaats van te praten met elkaar.Jij kan het in ieder geval allemaal beter verwoorden en als zij dat ook doet heb je al die bijkomende prikkels niet van bv de gelaatsuitdrukkingen of de lichaamstaal.Ik hoop dat jullie er beiden toch uitkomen en de juiste beslissing maken.Veel sterkte!!

Gepost door: onbegrijpelijke | 08-10-08

Dit zijn nu eenmaal haar gevoelens, haar waarheid, net als jij jouw gevoelens hebt. Het is niet gemakkelijk om mensen te verenigen die toch wel tegengestelde gevoelens hebben.
Afscheid nemen is niet altijd slecht. Het kan voor jou uiteindelijk ook verhelderend zijn, een openbaring.
Ik weet alleen niet of het zo een goed idee is om voor de kinderen samen te blijven.
Ik heb een tijdje zo nog met mijn ex samengeleefd en dat is een hele shizofrene situatie. Je verwacht dan toch van de andere dingen die je eigenlijk van een eigen partner zou moeten verwachten en dat maakt het er echt niet gemakkelijker op.
Als ze echt tot haar besluit is gekomen, vrees ik dat je weinig kunt doen, maar het is wel belangrijk om duidelijkheid te hebben. Samen blijven wonen in een verstandshouding lijkt mij niet de beste omstandigheid om in te leven.

Ik wens je veel sterkte en duidelijkheid toe

Gepost door: Zinzia | 08-10-08

De commentaren zijn gesloten.