30-03-08

alsof men met een hamer op mijn hoofd klopt

15/03/2008

 

’t is een tijdje geleden dat ik nog in mijn detailboek geschreven heb, maar als het goed gaat heb ik natuurlijk niet veel te zeggen. De periodes dat het goed gaat worden steeds groter mede dankzij dat Tan mee open staat voor wat er in mij omgaat. Maar gisteren vrijdag is het weer eens foutgelopen. Alles verliep vlot tot 18u15. Hoe is het zover weer kunnen komen ?

Opweg naar huis was ik goed gezind, en eigenlijk had ik met het gaan kijken in dat zonnebank center niet zo’n groot prbleem. Ik wist wel niet wat het ging worden, maar door steeds meer zulke dingen te overwinnen lijkt het me ook steeds makkellijker om naar iets nieuws te gaan. Nu ja, heb er wel al lang over nagedacht zoals over alles altijd. Maar het ging vlot, daarna naar LB tegen 17u, goed gesprek gehad, wel wat moeten wachten weer voor het aan mij was.Chinees gaan afhalen om 18u en dan naar huis. Ik had dus veel te vertellen en vermits ik voorgenomen had om deze avond eens niet naar de sauna te gaan en gezellig thuis te blijven, zag ik er al naar uit om rustig met Tan te praten. Maar algauw werd het duidelijk dat het net zo zou zijn. Aan tafel begon Matthi zijn stem weer te verheffen, en dat omdat Chim zogezegd vervelend deed door naar zijn bord te kijken. Het werd steeds erger. Het was alsof men met hamers op mijn hoofd klopte, zo’n pijn deed het. Ik heb het 10’ volgehouden maar toen werd het teveel en dat zei ik ook tegen Tan, maar haar reactie was, nee, niet weer. Maar 5’ later maakte ze zichzelf kwaad om het vervelende gedrag van Chim ….

Begrijpt ze dan niet dat dat opzwepende gedoe pijn doet ? Alsof men met een hamer op mijn hoofd slaat, begrijpt niemand dat dan ?

Gevolg van dit alles is dat ik weer sneller begon te eten, om zo snel mogelijk van tafel te zijn. Misschien is dat wel altijd de reden geweest waarom ik zo snel eet. Chim kan apart gaan zitten in de speelplaats, maar ik moet blijven zitten op een plaats waar men met hamers op mijn hoofd slaat. Dan is het toch normaal dat je daar zo snel mogelijk weg wil.

Om dat Chim zo vervelend deed, volgens mij ook mede door Matthi zijn gedrag, vroeg Tan iets te doen met Chim. We hebben ons in de zetel gezet en samen naar een film gekeken. Hij wou er niet alleen naar kijken. Na 45’ was het voor Chim genoeg geweest, er werd nogal veel gepraat en ik denk dat Chim het daarom niet meer zo zag zitten. Ondertussen had Tan de tafel al afgeruimd en terwijl Chim naar boven was heb ik alles in de vaatwas gestoken. Ik vroeg me voortdurend af wanneer het gezellig moment kon beginnen. Tan en ik hadden nog geen rustig woord kunnen wisselen. Toen Chim eindelijk in zijn bed zat en Tan in de living kwam, wilden de kinderen naar een Tv-programma kijken. Is dat de gezellige avond ? Heel de avond TV kijken ? En Tan die klaagde dat ze de tafel alleen had moeten afruimen, en dat het niet de bedoeling was dat ik bij Chim had blijven zitten, dat het de bedoeling was dat terwijl Chim naar TV keek wij zouden praten. Waarom zeg ze dit achteraf en niet op voorhand ?

Dan zet ze zich naast mij in de zetel en valt in slaap, ze is moe zegt ze ….

Kijk, op dat moment dacht ik, dat ik toch beter naar de sauna was gegaan relaxen, boekje lezen, rust, rust , kalmte, geen hamers, niets, alleen stilte. Tan interpreteerde het als dat ik liever tss blote mensen was dan thuis. Maar als dit haar begrip van gezelligheid is ….

En ergens voelde ik me ook onwennig, omdat ik andere vrijdagen in de sauna zit, en nu was het anders. Ik had het ook anders gewild, rustig met elkaar praten, over wat bij Linda gezegd is, over het zonnecenter hoe ik het beleefd heb, andere dingen zoals over de gespreksavond afgelopen donderdag. Maar dat kan gewoon niet met de kinderen erbij, er is gewoon geen gelegenheid om het te doen, dus maar gaan slapen om 21u30.

Het is nu zaterdagmorgen, nog steeds niet kunnen praten, Tan moet uitzonderlijk weer eens gaan werken, ik ben op van de stress, ik draai terug, kan me met moeite rechthouden.

Ging eigenlijk in de tuin werken maar weet niet of het gaat lukken. Ik mis die paar uren recuperatie de vrijdagavond. In plaats van recuperatie werd het extra stress. Waarom had ze zo graag dat ik thuis was, als we niet eens kunnen praten ? Als er niet eens kan rekening gehouden worden met het feit dat ik thuis ben ? Heel het verlengde weekend dreigt een nachtmerrie te worden door gisterenavond. En toen we gisterenavond vroeg gingen slapen omdat ik om 21u30 al wou gaan slapen, kwam er de opmerking dat Matthi verdrietig was omdat hij nu alleen naar een film moest kijken, terwijl dat ik in de loop van de week al verschillende keer met hem naar film of voetbal samen had gekeken. Maar mijn pijn en verdriet dat begonnen is aan tafel, dat kan niet dat bestaat niet, dat mag niet. Mogen of niet, bestaan of niet, het is er gewoon. Ik wil niet dat ik er last van heb als Matthi zo hevig doet, maar ik heb er gewoon last van, het doet pijn, pijn in mijn hoofd. DE reden zou zijn dat ik dan de vrijdagavond de kinderen help opvangen, dat snap ik niet. Ik ben maandag tot donderdagavond, alleen vrijdagavond ben ik weg. De avonden dat Tan weg is, steek ik Chim in bed. De laatste 2 weken heb ik ook als ze thuis was, en ze met Matthi bezig was, ook Chim in bed gestoken met zijn volledige ritueel. Het ging gewoon beter, dus het lukte.

Deze morgen zei ik tegen Tan dat ik last had van hevige draaiingen, reactie was Oh nee, niet weer … Toen barstte ik in tranen uit, de reactie deed pijn, juist alsof ik er om gevraagd had. Je gaat daarom toch niet huilen zei ze toen ….

Ik wil niet dat daardoor het hele weekend om zeep is, maar ik kan er niet tegen vechten, het is iets dat me overkomt. Het komt door invloeden van buitenaf, dingen waar ik geen controle over heb, waardoor ik de controle over mezelf verlies, ik krijg daar geen vat op.

Ik moet de dingen terug op een rijtje kunnen zetten, ze ordenen in  mijn hoofd, maar daarvoor is stilte nodig, stilte in mijn richting. In de tuin werken kan helpen, maar dan hoor ik dat vele verkeer weer voorbijrazen. De tuin is niet hetzelfde als in de natuur.

Ik heb tijd voor mezelf nodig om te overleven, begrijpt ze dat dan niet ? Toen ik op voorhand ! vertelde dat ik ging langsgaan in dat zonnecenter had ze ook negatief commentaar zoals meestal als het voorstel van mij komt, dat doet ook pijn. Maar ik heb het toch maar overwonnen.

Vervelende is dat ik dingen zoals gisterenavond aan tafel moeilijk kan uitleggen en zelfs de vergelijking met de hamer wordt niet begrepen. En als de tuin nu niet gesnoeid is zal ik het ook wel weer mogen horen, maar het lukt niet om te starten, er zit teveel in mijn hoofd, hoe haal ik het er uit ?

08:53 Gepost door praterke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ja hoe haal je het eruit?Probeer het een keer allemaal van je af te schrijven ?Je hoofd zit te vol,je wordt er onrustig van,je voelt je duizelig,op de een of andere manier voel je je verlamd,je wil rust en vindt ze niet.Stress,stress en nog eens stress.Misschien een tip om een stukje natuur en rust voor jezelf te vinden.Er bestaan van die cd'kes waarop je alleen maar de vogeltjes hoort fluiten of de golven van de zee in hoort...Mits een mp3 speler of discman kan je je dan even afsluiten van andere geluiden en je zet deze zo hard of zo stil je zelf wil.Ik hoop dat je je rust hervindt.

Gepost door: onbegrijpelijke | 31-03-08

De commentaren zijn gesloten.