19-02-08

Gisteren bij onze psy geweest

Gisteren is me heel wat duidelijk geworden. Toch vraag ik me steeds af waarom alles toch zo moeilijk moet zijn terwijl het toch zo eenvoudig zou kunnen zijn.

Nu begrijp ik waarom Tan steeds maar de brief, waarmee ik mijn beperkingen kenbaar wou maken aan vrienden en familie, zowel inhoudelijk als qua vormgeving zat af te breken. Zo kon hij nooit klaar zijn voor gebruik. Me doen twijfelen om er voor te zorgen dat ik de brief toch maar niet zou bezorgen.

Toen we de datum hadden gekregen van de klasseraad voor onze Matthi, stond ik er op om mee te gaan. We zouden op de klasseraad de leerkrachten inlichten over zijn autisme. Toen kreeg ik ook allerlei opmerkingen, zoals dat zij dan niet mee ging, dat het belachelijk zou overkomen voor Matthi als we allebei gingen, het document over autisme dat beter niet werd afgegeven.

Al deze opmerkingen samen waren hints, hints die ik niet begreep omdat ik ze allemaal letterlijk opnam, vandaar ook mijn reactie van : het document is toch goed ? Het is toch niet belachelijk als we samengaan ? Ze gaan de info niet tegen hem gebruiken, enz

Door al deze opmerkingen voelde ik me echt rot, het was toch om ons en Matthi voorruit te helpen ? Als onze beste vrienden weten wat er aan de hand is zou er toch een betere verstandhouding en begrip kunnen zijn ? Enz.

Maar toen we gisteren naar huis reden na ons bezoek aan Els, kwam de ware reden boven, iets waar ik in ’t geheel niet aan gedacht had. Iets wat ik uit al die hints niet had kunnen afleiden omdat het voor mij allemaal losstaande feiten waren en ik het geheel niet zag.

 

Op weg naar huis zei ze : “Ik wil niet gezien worden als de vrouw van een autist”.

 

Enerzijds is dat hard, maar anderzijds is dat duidelijk voor me en kan ik me daar mee verzoenen. Dit noem ik nu eens een geldige reden om te wachten met de info. Zo weet ik wat ik gemaakt heb en wat ik gedaan heb goed is, alleen is Tan er niet klaar voor. Dit kan ik aanvaarden omdat het niet de dingen afbreekt die ik gemaakt/gedaan heb, dingen die anderen allemaal goed vinden en waarvan ik me steeds meer en meer afvroeg, waarom Tan niet, iets waaraan ik me enorm aan ergerde. Waarom zegt ze dat niet metteen ? Ze weet toch dat ik het moeilijk heb met al die hints ? Ze weet toch dat ik van al die bomen geen bos maak ? Het zou eea toch stukken eenvoudiger maken, want daarnaast krijg ik het verwijt dat ik teveel energie stop in mezelf, maar eigenlijk merk ik nu dat al deze energie die ik gestopt heb in het aanvaarden dat Tan die dingen niet goed vond, eigenlijk niet nodig was, vermits de reden helemaal anders was.

 Of zie ik het verkeerd ? 

Wat betreft de klasseraad heb ik alle bezwaren gewoon van me af geduwd omdat ik vond dat het belang van Matthi hier primeerde en dat het feit dat ze het al dan niet van mezelf zouden weten, bijzaak was, als het maar in ’t voordeel van Matthi was, dat vond ik op dat moment het belangrijkste, niet alle overwegingen die Tan aanhaalde. Had ze nu dat ene zinnetje eerder gezegd, dan had veel voor me duidelijk geweest. Ik weet niet of ik het dan eventueel niet zou gedaan hebben, maar ik had er tenminste kunnen over praten omdat ik dan een concreet gegeven had, iets waar over gepraat kon worden. Maar door het niet uitspreken van wat haar echt bezig hield, heeft me doen verdwalen in alle andere uitspraken, die ik uiteraard perfect kon weerleggen. Echter de uitspraak ‘Ik wil niet gezien worden als de vrouw van een autist’ had me doen nadenken, net zoals ik nu doe.

Het volgende is zeker geen verwijt, maar ook uit het commentaar van onze psy kon ik niet afleiden dat Tan niet zou willen gezien worden als de vrouw van een autist,nee, de vraag van onze psy was : of je dit ook aan Tan hebt laten lezen, want zij moet er 100% mee akkoord gaan.” Het was me niet duidelijk wat ze bedoelde met die 100%. Ik dacht dat ze de inhoud van de brief bedoelde, niet het effect dat dat op haar zou kunnen hebben vermits ik het zag als een document over mezelf, niet over haar. Nu begrijp ik ook wel dat het ook over haar gaat, onrechtstreeks, maar inderdaad ze heeft tenslotte in der tijd voor mij gekozen.Het ligt uiteraard aan mijn beperkingen dat ik het niet begrepen heb, en ik begrijp ook wel dat het voor Tan niet altijd simpel is om de dingen concreet te brengen, maar het zou veel misverstanden uit de wereld helpen, daar ben ik van overtuigd.

07:34 Gepost door praterke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.