10-02-08

Waarom val ik in slaap, wat is er mis ?

10/02/2008

 

14 dagen ging het wat beter, was er niet veel op te schrijven, het was niet fantastisch, het was niet slecht. De laatste dagen ging het weer positiever, ik heb de risperdal wat opgedreven naar ¾ ipv ½. Nu voel ik terug de werking en vooral op ’t werk manifesteert zich dat in meer helder denken en doen. Ik voel me terug op het niveau als toen ik de Risperdal 4 weken nam. In combinatie met de cymbalta is er iets raars. Als ik ’s morgens de cymbalta heb genomen voel ik me iets ‘flatter’ dan als ik ze de dag nadien niet neem, alsof er iets in zit dat de Risperdal wat tegenwerkt. Neem ik de cymbalta een 2de dag of 3de dag ook niet dan voelt het alsof de dosis Risperdal niet sterk genoeg is. Verder hangt ook veel af van de omgevingsinvloeden, maar die waren tijdens ‘het experiment’ quasi gelijk.

Een paar gebeurtenissen zijn toch verontrustend :

Eerst was er de avond dat vrienden op bezoek waren met hun ouders en mijn schoonouders.

Het zag er in den beginne gezellig uit tijdens de apéritief, maar algauw begonnen ze door elkaar te praten over verschillende onderwerpen. Er waren een viertal kruisgesprekken en ik hoorde ze allemaal tegelijk, kon amper één volgen, het was verschrikkelijk. Later tijdens de maaltijd werd het iets rustiger, maar nadat de meesten voldaan waren, begonnen die hevige gesprekken opnieuw, ik zat in één van die gesprekken, maar tegen wil en dank volgde ik ook de andere, ik kon ze niet uitsluiten. Gevolg was dat ik na verloop van tijd totaal uitgeteld was en ipv te knikkebollen aan tafel ben ik me in de zetel gaan zetten en viel daar in slaap voor ong half uur. Daarna ging het ietsje beter maar niet voor lang, gelukkig gingen ze dan naar huis.

Vorige week hadden we tickets voor een optreden van Hooverphonic. Ook dan speelde de vermoeidheid me parten, misschien was het dit keer wel omdat ik op was van 4u20 en het late concert voor mij wel laat was. Ik had nog getwijfeld om zo midden in de week te gaan, maar Hooverphonic is wel een groepje apart en het stond me wel aan, en Tan zou ook graag gaan. Dus toch maar gegaan, maar daar had ik weer moeite de ogen open te houden, en ditmaal had ik geen 2 glazen wijn en apéritief gedronken zoals toen de vrienden op bezoek waren. Het kon dus niet aan de wijn of alcohol liggen. Was het dan niet het stilzitten zoals ik altijd dacht, niet in beweging zijn ? Ik wou dat ik met de ogen dicht kon verder luisteren maar dan zou ik algauw schoppen krijgen want men zou denken dat ik slaap. Dus vechten tegen het dichtvallen van de ogen was het enige wat ik kon. Na het concert, eenmaal buiten, was het weer over. Buiten was het fris en aangenaam. Ook toen we daarna iets dronken in een cafeetje had ik geen last dat men ogen dichtvielen, het was er niet te warm. Alleen was men weer over vanalles en nog wat aan het praten, over mensen die ik niet kende, dus ik kon sowieso niet volgen. Het waren voor mij vervelende gesprekken over mensen die ik niet kende. Uiteindelijk zat ik rond 11u45 in mijn bed en moest er om 4u20 weer uit.

En gisteren het etenje van het Palmfeestcomité, daar liep het behoorlijk fout. De apéritief in de straat ging goed, het was er niet te warm in dat lokaaltje. Toen zijn we gaan wandelen richting restaurant, het zag er gezellig uit, alleen, het was er warm. Ik heb er direct mijn fleeze uitgedaan dat ik er in T-shirt zat. Tan had het niet graag, maar het was er zo warm, zo doef, zo drukkend, alsof er te weinig zuurstof was. Na het hoofdgerecht werd het me te veel. Tan was dan nog speciaal gaan vragen om het vuur, dat ondertussen uitgevallen was, terug aan te zetten. Hoezeer ik er ook tegen vocht, mijn oogleden wogen honderden kilo’s en ik kon ze niet openhouden. Even buitengegaan, daar was het beter, maar eenmaal weer 5’ binnen en het begon weer. Ik zie tegen mezelf dat ik moest volhouden, de koffie en ijscreme zouden misschien helpen. Maar niets hielp, ik moest en zou mijn ogen sluiten. Schoppen onder tafel van Tan, boze blikken van Tan, maar hoezeer ik het ook anders wilde, het lukte niet. Wat moest ik doen ? Nog maar eens buiten, maar eenmaal 5’ terug binnen was het weer prijs.

Uiteindelijk hebben we daar nog iets gedronken, ik een cola, en zijn we huiswaarts vertrokken. Ik was blij om weer buiten te wandelen. Na enkele minuten buiten voelde ik me al stukken beter. Ik had gerust nog kilometers kunnen stappen, terwijl ik daar aan tafel in slaap viel. Tan was achteraf in alle staten, heeft niet kunnen slapen door het voorval en ik weet niet wat er aan de hand is. Het enige wat met mijn autisme te maken had gsteren was dat ik niet wist hoe ik me moest gedragen, wat moest ik doen ? Mijn ogen vielen dicht, ik wist niet dat ik weg kon en hoe ik weg kon. Had iemand (Tan bvb) gezegd, ga naar huis ik zal zeggen dat je je niet goed voelt bvb, dan was dat pijnlijke moment opgelost. Want ook voor mezelf was het een afgang. Ik besefte wel dat mijn ‘slaperig gedoe’ moet opvallen en ik heb ook wel gedacht, wat moet men van me denken, maar het was sterker dan mezelf.

Wat hapert er toch ? Zijn deze drie voorvallen met elkaar te vergelijken ? De gezamenlijke factoren zijn stilzitten, moe worden, avond zijn (donker), ogen vallen dicht. Uiteraard zal alcohol dit ook beïnvloeden maar toen we naar Hooverphonic gingen was er geen alcohol gebruikt, daar was het wel donker, kijken naar verlicht podium, en warm, voor mij althans want andere mensen hadden het niet te warm.

Is het dan wel de warmte of is het dan toch een gebrek aan zuurstof ? Niet zozeer dat ik niet kon ademen, maar dan wel de kwaliteit van hetgeen ik inadem. Komt het door de onzuivere lucht die ontstaat door opwarming van de lucht ?

Als ik in de auto zit en het wordt te ‘warm’ en ik zet de temperatuur lager, dan slaat ook de airco aan. Is het dan niet doordat de airco ook de lucht zuivert ? Tenslotte als ik in de zomer in een temperatuur van 30°C in de zon lig heb ik ere geen last van. Onder een zonnebank of in de Sauna (90°C) heb ik er geen last van. Het moet dus bijna aan de kwaliteit van de ingeademde lucht liggen. Zit er bij warmte minder zuurstof in ?

Als de airco op ’t werk het niet doet, of niet goed meer functioneert heb ik hetzelfde probleem, en dat kan ook nu in de winter zijn, en dan is het binnen 25°C, dus zeker geen 30 of 90….

Als het een gebrek aan zuurstof is, wat kan ik er dan aan doen ?

 

16:32 Gepost door praterke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hey,
ik heb je blog gevonden via sterrenmama.Ik kom hier zeker nog lezen.Misschien leer ik mijn zoon hierdoor beter begrijpen :-)
Ik zie mezelf heel dikwijls terug in mijn zoon en sta dan ook net in een spiegel.En inderdaad,hoe meer ik weet over auisme,hoe meer ik mezelf al wel eens betrap op.Soms denk ik dat ik mijn zoon zo goed begrijp omdat ik misschien zelf zo ben.Zekerheid zal er nooit zijn maar ook als ik u lees,zie ik ook daar dingen van mezelf in terug.Onrechtvaardigheid is er zo 1 deel van.Ik kan daar absoluut niet mee omgaan en het lijkt dan net of alleen dat zit nog in mijn hoofd en dat zal en moet dan opgelost worden.Nog even dit,ik schreef al eens iets over de "normalen",voor mij zijn zij de anders denkenden,de hypocrieten,de oneerlijken om het even cru te stellen.Iedere mens die ik ken met autisme kan ik alleen maar aprecieren in hun eerlijkheid.Hebt u al eens gehoord van "mediargus"?Dat is een site met krantenartikels en die kan je in de bib raadplegen.Ik heb daar keiveel artikels in gevonden van mensen met autisme en hoe zij dit ervaren.Misschien leuk om ook eens te gaan lezen .Een heel goed boek over autisme in al zijn facetten is "brein bedriegt" als autisme niet op autisme lijkt van Peter Vermeulen.Een aanrader.

onbegrijpelijke

Gepost door: onbegrijpelijke | 10-02-08

De commentaren zijn gesloten.